Wiep Idzenga
Nieuws > Archief > januari 2010-juni 2010

januari 2010-juni 2010


29 juni 2010



In de nieuwe Runner's World een verhaal over Pim van den Heuvel, acteur, communicatietrainer en hardloopcoach. In die laatste rol nam hij me mee naar de Zuiderheide bij Laren. Problemen (in mijn geval onder meer uitstelgedrag) te lijf door te lopen. Participerende journalistiek, compleet met foto's. Gaat dat zien, maar liever nog lezen, mensen.


                                   


Een fragment:

'Kijk, dit bedoelde ik daarnet, dit oergevoel van de mens als loper,' doorbreekt Van den Heuvel de stilte. 'We zijn van oorsprong nomaden en we hebben toch altijd gelopen? En daar hebben we ons te ver vandaan ontwikkeld.' Ik knik schuldbewust. Mijn ademhaling is als die van een herdershond in de brandende zon. Ze verraadt dat ik veel te vaak de laptop heb verkozen boven een uurtje rennen op de hei. We duiken een paadje van mul zand in. 'Dat is beter voor je slechte rug,' zegt Pim.


8 juni 2010


Het interview van gisteravond bij OBA Live over het Deense elftal en Denemarken is hier te zien:

Wereldgoal-OBA Live

Ik had ook nog van alles willen vertellen over dansen rond de kerstboom, de Roligans, de Deense fans, en meer anekdotes over voetbal en de samenleving, maar het ging zoals het ging.


7 juni 2010


Over een week begint voor Oranje het WK. Denemarken is de eerste tegenstander en vanavond ben ik bij OBA Live (LLink) op radio 5 te gast om over het land en het voetbal te praten. De serie heet Wereldgoal en gaat in op de vraag wat het nationale team voor de inwoners van een land betekent en welke invloed heeft voetbal op de maatschappij. Vanavond Denemarken dus over de moeizame integratie via het voetbal, dat een Duitser het nationale elftal en de misschien zelfs de natie zelfvertrouwen moest geven, de invloed van Cruijff, het oogstrelende voetbal van Danish Dynamite in de jaren tachtig, het huidige team, de Maradona van Denemarken en mijn grote held Preben Elkjaer Larsen.


                                     


Dit is de link naar de uitzending OBA Live, Radio 5.

Rond achten is het item over Denemarken.


6 juni 2010


De Maradona van China ligt nu ook als Pandora Pocket in de winkels. Vederlicht, scherp geprijsd (€ 10) en met een nieuwe, frisfruitige cover voor de komende zomer.


                                        


Mooi hè? En de teksten op de achterkant liegen er ook niet om:

'Een boek dat zich laat lezen als een avonturenroman, maar tegelijkertijd een frisse vorm van culturele antropologie is' - VPRO's BOEKEN

'Zelfs voor voetbalhaters valt hier veel te genieten. Dat komt niet louter door de vlotte pen en reislust van Idzenga, waardoor zijn boek leest als een avonturenroman, maar vooral omdat hij niet zo nodig de Taj Mahal of Blauwe Moskee hoeft te zien, maar wil horen hoe de bal mensen raakt.' REIZEN

Een prachtig boek. (...) Een boek dat leest als een trein.' - ALGEMEEN DAGBLAD


31 mei 2010


Persbericht: Literair Sportcafé  in Haarlem
Schrijvers ontmoeten elkaar in de ring met hun sport-literaire werk

Op donderdagavond 3 juni organiseert Stichting de Sportwereld een Literair Sportcafé in Haarlem. Een viertal schrijvers betreedt in de bovenzaal van Grand Café Brinkmann, gelegen aan de Grote Markt, de sport-literaire ring.

Te gast zijn:

  • Gerbrand Bakker (Boven is het stil, Perenbomen bloeien wit, Juni)
  • Jan van Mersbergen (Zo begint het, Morgen zijn we in Pamplona)
  • Wiep Idzenga (De Maradona van China en andere landen, diverse publicaties in de literaire sportbladen Hard Gras, Achilles en Johan) en
  • Harmen Malderik (De kleine koningin, De laatste schaatser)
                                                                                                                                                               


De schrijvers zullen voorlezen uit eigen werk dat hun liefde voor sport ademt. De vier gasten van dit literair sportcafé hebben een meer dan gemiddelde sportieve achtergrond en belangstelling. Op de avond zal met passie gesproken worden over o.a. schaatsen, boksen en voetbal. Na voordrachten uit eigen werk, zullen de schrijvers met elkaar en het publiek in gesprek gaan over de rol van sport in hun (schrijvers)leven en de betekenis van sport en sportbeleving voor hun werk. De avond zal muzikaal omlijst worden door de Haarlemse vibrafonist Gunnar Graafmans.

Literair Sportcafé: 3 juni 2010 – 20:00 uur (inloop) 20:30 uur (aanvang) Locatie: Grand Café Brinkmann, Brinkmannpassage 41, 2011 NZ Haarlem Entree: gratis


24 mei 2010


Werner Gentle (zie hieronder) is gisteren 16e geworden bij het NK 10.000 meter. Way to go, Werner!


21 mei 2010



Voor het nieuwste nummer van Runner's World (het meest gelezen hardloopblad ter wereld) heb ik een portret gemaakt van een bijzonder hardloper: Werner Gentle, een Surinamer met een verstandelijke beperking. Sinds hij middels intensieve begeleiding en een kralenketting heeft leren doseren - van nature kent hij maar één versnelling: de hoogste - loopt hij zijn concurrenten tijdens duurlopen het snot voor de ogen. Hij wint dit jaar in de grensstreek Brabant-Limburg wedstrijd na wedstrijd.


                                      

De openingsalinea van "De Gentle Man":

"In een kamer van een oude verpleegstersflat in het Brabantse Deurne hangt een whiteboard met een weekplanning. Vier hardlooptrainingen staan er voor de komende zeven dagen op het programma, twee op de baan, één op de weg en één in het bos. Hier huist een atleet, dat is duidelijk, maar het moet wel een bijzondere zijn, want ‘douchen’, ‘eten’ en ‘schone kleren aan’ staan ook op het bord als volwaardige agendapunten."


7 mei 2010


Diverse dagbladen namen in de afgelopen weken het boek "Sport in de Oorlog" onder de loep.

Het Parool beloonde het met drie, de Volkskrant met vier van de vijf sterren. De Leeuwarder Courant noemt het "een heerlijk boek met prachtige verhalen". Het Noord-Hollands Dagblad is ook zeer te spreken over de hoofdstukken over de verschillende sporten:

"De verhalen (van diverse auteurs) verdienen het gelezen te worden, maakt niet uit wanneer. Waar andere boeken over (sport)geschiedenis nog wel eens taaie kost zijn, is hier gekozen voor een toegankelijker opzet. Sport in de Oorlog is een verzameling verhalen die lang genoeg zijn om de achtergronden te belichten en tegelijkertijd kort genoeg om te blijven boeien."


                                         

Het Friesch Dagblad is ook enthousiast:

"Voor Sport in de Oorlog hebben Van Liempt en Luitzen een reeks succesvolle (sport)auteurs aangetrokken om de beste oorlogsverhalen op te tekenen.
In een twaalftal meeslepende verhalen wordt een beeld geschetst van de sportbeleving van Nederland in de bezettingstijd."

"Drie van die verhalen spelen zich in Fryslân af. Wiep Idzenga, onder meer succesvol auteur van De Maradona van China en andere landen, tekent het verhaal van de PC van 1942 op. Jan Rodenhuis, Feite de Jager en Frans Helfrich winnen de PC, maar niet nadat ze de Duitse Ortskommandant - die in de bestuurstent de plaats heeft ingenomen van de opgepakte PC-voorzitter mr. Klaas Bijlsma - hebben geschoffeerd door in de tweede omloop met oranje shirtjes het veld te betreden."


19 april 2010


Deze week ligt het nieuwe Feyenoord Magazine in de kiosk, met een portret van Reinier Kreijermaat, getiteld: Nog altijd zo sterk als een beertje

Een fragment:

Op een zonnige tennisbaan in Heerjansdam rent een vrouw tevergeefs naar het net. Voordat ze bij de bal is heeft deze al twee keer gestuiterd. ‘Echt weer zo’n vies vuil balletje van Rein,’ zegt ze gespeeld kwaad. Op de andere speelhelft grinnikt een man. Hij draagt een rode sweater met capuchon, een zonnebril en een baseballcap. Het is Reinier Kreijermaat, de strijdvaardige middenvelder van het succesvolle Feyenoord van begin jaren zestig. Tegenwoordig is hij gespecialiseerd in – zoals hij zelf zegt – ‘kolereballetjes’ vlak over het net. Hij is inmiddels 74, maar tennist nog altijd een uurtje of tien per week, op een van de banen die hij zelf heeft geprepareerd. Sinds hij de pensioengerechtigde leeftijd bereikte, is hij groundsman – terreinknecht in gewoon Nederlands.

 
                               

                                                 Reinier 'Beertje' Kreijermaat aan het werk
                                                 (foto: John de Pater, Feyenoord Magazine)

                          

8 april 2010


Maandag 26 april wordt de Nico Scheepmaker Beker voor het beste sportboek van 2009 uitgereikt. Twee jaar geleden viel mijn boek De Maradona van China en andere landen bij die verkiezing tweemaal in de prijzen: zowel de vakjury als het publiek beloonden het met zilver.

Een herhaling van 2007 zit er dit jaar niet in: de vakjury nomineerde 10 boeken waarvoor ik geen letter heb geschreven. Maar er is ook nog de publieksprijs, en daar liggen wel kansen. Vier publicaties met minimaal één hoofdstuk van mijn hand staan wel op de longlist en via internet kan iedereen daar op stemmen.



               


                      Achilles 04 met een portret van het prachtige oermens Dries van Wijhe


               


                      Achilles 06 met verhalen over de boksers Fighting Mac en Fighting Nordin


               


                      Hard Gras 68 met een schrijnend portret van oud-Wageningen spits Jan
                      Menting,
tegenwoordig  invalide als gevolg van een doodschop         

               


                      De Muur 26 met de in doping gesmoorde carrière van Edwig van Hooydonck (hij
                      was clean, maar de meeste van zijn concurrenten die hij voor het EPO-tijdperk
                      met twee vingers in de neus versloeg, niet)



Stemmen (t/m woensdag 21 april 12.00) uur
kan hier:

Nico Scheepmaker Beker

Stemadvies: Achilles 06, boksen is de sport vol verhalen en in deze special zijn ze prachtig opgeschreven (de boksende engel van Auschwitz bijvoorbeeld, uit de pen van Erik Brouwer).


1 april 2010


Sport in de Oorlog, deel II. Zoals beloofd een fragment uit het verhaal over kaatsen in WO II.

Uit: Oranje Boppe, Sport in de Oorlog, Wiep Idzenga

Een pure provocatie was het, meende het leeuwendeel van kaatsers en toeschouwers. Die Duitse officier had op dit, vanwege de oorlog, sobere Friese feest niks te zoeken. Hij had natuurlijk ook geen flauw benul wat er zich voor zijn neus afspeelde. De Ortskommandant zag steeds zes mannen in lange zwarte broeken, witte shirts en op kousen – in werkelijkheid twee parturen van drie spelers – die om duistere redenen heen en weer renden, geregeld op het veld doken en dan ineens aan de andere kant van het veld gingen staan. Soms probeerden ze het kleine witte balletje zover mogelijk weg te slaan, soms hielden ze het alleen maar tegen. Dan weer liepen er jongetjes het veld in die witte of rode blokjes in het gras legden en ze even later weer opraapten. En dan dat zesarmige houten geval waarop die Friezen de telling leken bij te houden; de Ortskommandant begreep er werkelijk geen jota van. Rare jongens, die Friezen, moet hij gedacht hebben, maar hij bleef zitten. Hij was per slot van rekening niet gekomen voor het kaatsen, maar om te tonen wie er hier werkelijk de baas was.


29 maart 2010


Begin april verschijnt bij uitgeverij L.J. Veen het boek Sport in de Oorlog, onder redactie van Ad van Liempt en Jan Luitzen. De bundel verhalen herbergt een schrijnend verhaal over de vier joodse turnsters en hun coach die goud wonnen op de OS van 1928 en vijftien jaar later werden vermoord in Auschwitz en Sobibor. Toch kennen de meeste hoofdstukken van het boek, dat niet voor niets de ondertitel Meer verzetje dan verzet draagt, een lichtere toon. Te midden van honger, angst, moord en verraad werd in 'seizoen 1940-1945' gewoon gesport alsof Europa niet in de fik stond. Dat wilden de Duitsers graag, maar ook veel Hollanders. Tussen de lijnen en touwen en op de tribunes probeerden velen de sores van alledag even te vergeten.


                                         


Twee hoofdstukken in het boek zijn van mijn hand. Vandaag een fragment uit het verhaal over de voetbal play-offs in 1944. Later deze week stukken uit het kaatsverhaal.

Uit: Brood en Spelen, aardappelschillen en tulpenbollensoep, Sport in de Oorlog, Wiep Idzenga

Voor de voetballiefhebbers in Amsterdam zat er weinig anders op dan nogmaals hemel en aarde bewegen om aan kaarten te komen. Officieel kostten toegangsbewijzen tussen de één en vier gulden, maar door de grote vraag en levende zwarthandel werd het bezoeken van de wedstrijd peperduur. Er waren zelfs supporters van De Volewijckers die vanuit de stad de Noordhollandse Beemsterpolder introkken om bij boeren groenten en aardappelen te halen. Terug in Amsterdam ruilden ze die voor kaartjes. Bonnenkaarten werden ook ingezet, net als voor de thuiswedstrijd tegen naaste belager VUC een maand eerder. Toen werd er uiteindelijk 120 gulden voor een kaartje gevraagd. Afrekenen met 5 suikerbonnen, 5 boterbonnen of 3 rokerskaarten mocht ook.


21 februari 2010


Deze maand in Esquire mijn verhaal over Fighting Mack, de toevallige Europees bokskampioen, die ietwat lui was en slecht van het witte poeder en de nederwiet af kon blijven. De sympathieke Antilliaan die het talent had om wereldkampioen te worden, werkt tegenwoordig bij een benzinepomp.


                          

NB Dit verhaal heeft in uitgebreidere vorm in Achilles 06, De Boksspecial gestaan


18 februari 2010


Al aangekondigd, maar nu in boekwinkels on- en offline: Olympische Schaatshelden. Zeven races van de eeuw - van Gerard van Velde tot Peter Nottet - en zes bijzonder portretten - onder andere Hans van Helden en Hilbert van der Duim. Dertien meeslepende verhalen gefilterd uit de rijke vaderlandse schaatsgeschiedenis.


                                          


Mijn drie bijdragen aan dit boek (als vervanger van bookzine Achilles dat eigenlijk toch al meer een boek was dan een magazine): de races van Peter Nottet en Stien Baas-Kaiser en een portret van Hilbert van der Duim. Hier een fragment uit
''Je hebt helden, je hebt anti-helden en je hebt Hilbert van der Duim":

Zelfvertrouwen was het, met die fratsen van sportpsycholoog Peter Blitz had het volgens Van der Duim niets te maken. Hij heeft de man nooit gesproken, maar in de periode dat Hilbert geregeld op het ijs stuiterde, bood Blitz zich aan bij de trainers. Die verstopten zich op instigatie van de psycholoog tijdens de training in de bochten achter de boarding en als Hilbert dan voorbijkwam sprongen ze op en riepen heel hard: ‘Hilbert, je gaat vallen.’ Van der Duim schudt zijn hoofd. ‘Dat noemden ze “valprikkels”. Wat een onzin.’
Van der Duim negeerde zijn trainers wel vaker. Leen Pfrommer bijvoorbeeld, de oud-militair, die vond dat Hilbert zijn spijkerbroek, Noorse trui en zijn haar tot op de schouders moest vervangen door een keurig kort kapsel en een mooi kostuum. Van der Duim maakte er niet veel woorden aan vuil: ‘Dat maak ik natuurlijk zelf wel uit.’


Het boek (euro 14,90) is onder andere hier te bestellen:

Olympische Schaatshelden


2 februari 2010


Deel twee van het levensverhaal van de op oudjaarsdag overleden bokspromotor Henk Ruhling stond zaterdag in het Algemeen Dagblad. Een fragment:

Op de bank, met de zee op de achtergrond, wordt het Edda Ruhling te kwaad. Ze kan zich geen leven zonder Henk voorstellen. Ze noemt het een heerlijk, turbulent bestaan, een droomhuwelijk van bijna vijftig jaar. Ze vecht tegen de tranen. Zus Silke legt een hand op haar schouder. „Mijn man mag dan de naam hebben keihard te zijn,” zegt Edda, „hij was tot zijn dood een gentleman. Als er een vrouw binnenkwam ging hij altijd staan en als mannen denigrerend spraken over vrouwen zei hij daar wat van.”
Zijn hersenoperatie had hem wel veel zachter gemaakt, vindt ze. Alsof er een muur was weggehaald. „Hij ging zelfs met een vuilnisman praten,” zegt ze gnuivend. „Dat deed hij daarvoor nooit. Henk vond dat niet nodig.”



                 
                                     [Henk Ruhling (midden) in een karakteristieke pose]


29 januari 2010


Op oudjaarsdag overleed Henk Ruhling, de bokspromotor en manager die vijftig jaar lang in het vaderlandse boksen de scepter zwaaide, de Nederlandse Don King. Zijn almacht hield niet op bij de landsgrenzen: bij Henk Ruhling kon je altijd terecht voor een bokser uit welk werelddeel dan ook. Hij werd ook een handelaar in mensenvlees genoemd, die het niet zo nauw nam met de universele rechten van de bokser. Zijn levensverhaal, opgetekend uit de mond van zijn vrouw, en voor- en tegenstanders, verschijnt in twee delen in het Algemeen Dagblad. Vandaag het eerste bedrijf:

Bij iemand van zijn statuur verwacht je pagina’s vol rouwadvertenties, een huis vol bloemen en een drukbezochte herdenkingsdienst, maar het bleef de laatste weken akelig stil. Henk Ruhling is in stilte en eenzaamheid gecremeerd, in het appartement staan louter kunstbloemen en alleen in de gratis huis-aan-huis-krant van Zandvoort verscheen een overlijdensbericht. Die was van zijn vrouw. „Sinds  zijn ziekte (Alzheimer, WI) leden we een teruggetrokken bestaan,” zegt Edda zuchtend. Bij het boksen toonden de Ruhlings zich nog amper na de moord op Fighting Nordin eind 2004 – Edda behartigde zijn belangen. Ze heeft het over „wat speciale vrienden” die nog over de vloer kwamen, maar Martin Overste, die soms samen met Ruhling als promotor optrad en hem tot het laatst bezocht, zegt vanuit Spanje stellig: „Er kwam helemaal niemand meer”.

Morgen in AD Sportwereld deel II.


25 januari 2010


Tijdje rustig geweest op de site, maar ik heb niet echt stilgezeten, dus een vloedgolf van publicaties nadert deze site en de schappen van de boekwinkels. Stay tuned.


                                        


Binnenkort ligt Olympische Schaatshelden in de winkels. Het zijn dezelfde makers en schrijvers die bij Achilles betrokken waren, maar voortaan dus in boekvorm.

Mijn verhalen gaan over Hilbert van der Duim, een portret, en beschrijvingen van twee unieke Olympische races, van Stien Baas-Kaiser en Peter Nottet. Hier de beschrijving van Olympische Schaatshelden:

Wat hebben we de afgelopen decennia gejuicht, maar ook in de rats gezeten. Om Hilbert, om Atje, om Rintje, om Yvonne, om Ard, om Kees, om Falco, Hein, Gianni en Marianne. Achternamen zijn overbodig geworden, ze zijn een deel van onze cultuur geworden, een deel van onszelf.

Olympische schaatshelden doet méér dan ons onderdompelen in een oceaan van schaatssuccessen. De voorhoede van de Nederlandse sportschrijvers, onder wie Erik Brouwer, Leo Verheul en Wiep Idzenga, gunt ons ook een blik achter de schermen en laat ons de avonturen meebeleven die we nog niet eerder hoorden.


Naast zeven 'Races van de Eeuw', met daarin superatleten als Kees Broekman, Kees Verkerk, Ard Schenk en Rintje Ritsma, bevat dit boek ontroerende, hilarische en meeslepende portretten van uiteenlopende schaatscoryfeeën als Siem Heiden, Hans van Helden, Carry Geijssen en Hilbert van der Duim.


Olympische schaatshelden is, kortom, het perfecte boek om in de stemming te komen voor de Olympische Winterspelen in Vancouver.